Op 17 mei werd baby-olifantje Kai-Mook geboren in de Zoo van Antwerpen.

Dit weekend zijn we even langsgeweest om het kleintje te bewonderen…

Behalve de kleinere optredens van de dansclub (op sinterklaasfeest, kerstmarkt, paasbrunch, opendeurdag, …) wordt ook elk dansjaar afgesloten met een show. Tegenwoordig is er om de twee jaar een iets grotere show, rond een thema of
zoals vorige keer in de vorm van een musical (dan wordt er zowel een middag- als avondvoorstelling gegeven en dat meerdere dagen). Het jaar ertussen is er dan een kleinere mini-show, vooral voor ouders en grootouders enzo en met maar één eenvoudige voorstelling.  Dit jaar was de mini-show gepland op zondag 3 mei.
Dit bleek niet zo’n goedgekozen datum voor veel dansers, die ofwel op verlengd 1-mei weekend waren, ofwel naar communiefeest moesten, ofwel met de jeugdbeweging net op weekendkamp trokken. Het podium was dus wat minder gevuld deze keer, maar de zaal zat toch ook deze keer wel helemaal vol.

Eén van de dansjes van de Freestyle-groep

Afsluiter op het podium met al de dansertjes die meededen, van kleuter t.e.m. jeugd

Van 20 tot 28 april ging in Alden Biesen (Bilzen) het Internationaal Vertelfestival door.

Voor volwassenen en scholen is er op weekdagen en -avonden een gevarieerd aanbod in verschillende talen en voor verschillende leeftijdsgroepen. Dit jaar werden er alweer 16000 tickets aan scholen verkocht.

Zelf ben ik er al meerdere keren geweest: als student, met schoolgroepen als leerkracht, ’s avonds bij een volwassenenvertelavond, en uiteraard ook met de kinderen naar de familiedag op zondag.

Ook dit jaar zijn we er op zondag geweest…

affiche

Eerste verhaal waar we naar luisterden:

“Ronja, de Roversdochter”  verteld door Erik van Dort (en z’n twee assistenten)
Een muzikale vertelvoorstelling naar het bekroonde boek van Astrid Lindgren.

Tweede verhaal waar we van genoten (en mochten meezingen en uitbeelden):

“Babbelboom-verhaal De Honingvogel”  verteld door Eric Baranyanka

Tussendoor en voor & na de vertellingen kan het publiek terecht op het terras voor een drankje of in het info-centrum voor wat extra info over Alden Biesen & omgeving… kunnen de kinderen zich laten grimeren of een grappige ballon laten plooien… en er wordt ook op verschillende plaatsen en momenten gezorgd voor vermaak door straattheater en acts van circusverenigingen.

De Kunstacademie van Genk zorde voor de decoratie en aankleding:

Ons blog ligt er al een tijdje erg stilletjes bij…

Door een vermoeiende periode van eerst Sofie enkele weken erg ziek te zijn geweest,
dan aansluitend in sneltempo het huis hier terug wat opgeruimd en toonbaar zien te krijgen voor de inspectie van ons thuisonderwijs

Daarna de ’stress’, ontevredenheid en frustratie die na deze to-inspectie nog wel even bleef hangen… samen met het wachten op het verslag daarvan, wat ondertussen al bijna twee maanden op zich liet wachten…

Door een tuin die dringend aandacht nodig had, vóór het gras en onkruid alles helemaal zouden overnemen…

Door het extra moeten werken aan en focussen op enkele vakken, waarvoor Dorine ingeschreven had voor de examencommissie… wiskunde dan nog erbij, niet direct haar grootste favoriet… Nederlands ook erbij, wat ook al niet zo evident is voor iemand met dyslexie, vooral wat spelling betreft dan toch…

Door de zoektocht naar oplossingen wat werk betreft… de poging om een goede combinatie te vinden qua werk en thuisonderwijs… en al de hindernissen enzo die daarbij komen kijken…

Door wat financiële, medische en organisatorische zorgen… het is toch niet zo evident allemaal als alleenstaande ouder…

Door de wegenwerken die hier al een tijdje aan de gang zijn… waardoor alles onder een dikke laag stof zit… waardoor (vanaf iets voor zeven uur tot de vooravond)
het hele huis davert van de heen en weer rijdende machines en vrachtwagens en
door het geboor & gedril… waardoor er regelmatig ineens geen water meer is
(als net de wasmachine opstaat, of als je nog net snel in de douche moet alvorens ergens naartoe te gaan)… waardoor je ook zomaar opeens niet meer met de auto weg kan als je ’s morgens buiten komt, omdat die werkmannen er gewoon achterdoor aan het graven zijn… ze beloven dat het die avond of zeker de dag erna gaat dicht zijn… maar dan regent het de volgende dagen nogal veel… dus wordt er enkele dagen niet meer verdergewerkt… grrrr

Enkele weken geleden was er opeens geen waterafvoer meer, het bad bleef heel de dag volstaan, in de vaatwasser bleef alles kletsnat, de wc deed het niet meer… na enkele dagen zoeken en met ontstopper proberen, toch het probleem gevonden…
de werkmannen hadden blijkbaar met hun graafmachine de afvoerbuis kapot getrokken toen ze een sleuf voor een kabel groeven; en deze stukken van de buis gewoon weer redelijk aan mekaar gelegd en de sleuf terug vol steenpuin en aarde gegooid, dan goed aanstampen slim… bijgevolg heb ik meer dan 300 (ben bij 300 gestopt met tellen) emmers water weggeschept en op straat in de riool gaan gieten… op een weekend heel de voortuin opengegraven op zoek naar het probleem (niet simpel als de put die je probeert te graven constant terug vol water loopt)… Maar na wat zwoegen, zweten en zuchten, een grote blaar in mijn hand en overal enorme spierpijn (ben niet zo gewoon van veel te graven en water uit putten te scheppen) en oplossingen zoeken om te douchen en elders (vaak bij de buren) naar toilet te gaan en een hele berg afwas op te stapelen…  is het toch gerepareerd geraakt… oefffff… wat een luxe om water uit de leiding en afvoer ervoor te hebben

Door het dan zelf ook effe onderuit gaan van oververmoeidheid en te weinig slaap en ‘rust in m’n hoofd’… verplicht wat rust moeten nemen… waardoor dan weer het werk opstapelt, het to-do-lijstje alsmaal langer wordt, de hoeveelheid ongelezen & onbeantwoorde mails blijft stijgen, de post en rekeningen telang blijven liggen, enz… wat dan weer nog meer stress bezorgt en zo blijven we bezig…

Gisteren zat er een grote envelop van AgODI (=Agentschap voor Onderwijsdiensten) in de brievenbus… de bevestiging dat de inschrijving bij ‘De examencommissie van
de Vlaamse Gemeenschap voor het Voltijds Secundair Onderwijs’ goedgekeurd is.

In april zal ze dus haar eerste examens gaan afleggen bij de examencommissie.

Voor deze eerste zittijd hebben we ingeschreven voor de examens van Wiskunde, Biologie en Nederlands.

We wilden nog niet teveel ineens gaan doen, zodat het wat overzichtelijk blijft voor haar en dat er hopelijk enkele dagen tussen de af te leggen examens zullen zitten
(ze spreiden de examens immers over 5 weken, dus om 3 dagen na elkaar te moeten gaan, zou je toch al veel pech moeten hebben, denk ik) en dat we dus ook niet zo vaak (en niet 3 dagen na elkaar) het traject naar Anderlecht moeten doen

Voor wiskunde hebben we gekozen omdat ik dat graag wil… zijzelf is niet zo’n wiskunde-liefhebber, dus zij zou dat niet direct als eerste kiezen… maar ik vind het toch belangrijk dat ze het een beetje bijhoudt en ook dat ze weet waar ze nu staat…
of dat wat ze nu doet voldoende is om voor de examens te slagen. Het is ook een schriftelijk examen, daardoor zou ze het ook niet echt zóoo erg vreselijk vinden om helemaal de mist in te gaan en dan weet ze ook dat ze meer voor wiskunde moet werken als ze ooit een diploma secundair ASO wil behalen. Ze was dus wel akkoord om nu al eens aan het examen wiskunde mee te gaan doen…

Verder wilden we ook een ‘theorie-leer-vak‘ erbij hebben. Wiskunde en talen zijn vakken die je geleidelijk opbouwt, waar je het voorgaande moet blijven kennen en kunnen om verder te geraken (ze vragen ook geen theorie voor wiskunde van
de 1e graad, enkel toepassingen). We wilden dus ook uitproberen of het gaat lukken om die grotere hoeveelheid leerstof van heel het  tweede jaar te leren en onthouden. Op school was dat tot nu toe immers altijd beperkt tot de leerstof van één trimester.

Omdat biologie samen met wiskunde het domein wiskunde-wetenschappen van de eerste graad vormt… en we al voor wiskunde zouden inschrijven… lag deze keuze
voor de hand. Als je dan één van de twee goed doet en voor de andere maar 40% ofzo haalt, dan krijg je toch een deelattest voor dat domein en moet je ook het ‘buisvak’ niet meer opnieuw afleggen om eventueel een getuigschrift te behalen.
Van biologie hebben we ook al de schoolboeken van de eerste graad in huis…
voor bv. geschiedenis gebruiken we voorlopig nog vooral bibliotheekboeken,
internet en gekochte boeken van de dingen waar het meest interesse voor is.

En wat de talen-examens betreft, houden we het deze keer bij Nederlands.
In ieder geval wilden we er ook al ineens een mondeling examen bijdoen, want ook dat kent ze nog niet echt van op school. En voor een Nederlands mondeling examen zal ze toch minder zenuwachtig zijn dan als het al ineens in het Frans of Engels zou moeten, dus dat stellen we nog maar even uit

In oktober (of volgend jaar april) gaat ze dan waarschijnlijk de examens van Frans
en Engels doen, zodat we ook weten wat daarvan te verwachten.

Oef… het begint hier eindelijk weer wat beter te gaan

Sofie is de voorbije twee weken heel erg ziek geweest, eerst enkele dagen op en bij het toilet gekampeerd (ikzelf pendelend tussen toilet en wasmachine) dan wisselend tussen zetel en bed…

Nu is ze nog slapjes, bleekjes, duizelig…
maar sinds drie dagen gelukkig weer terug kleine porties aan het eten,
en ze loopt ook alweer wat rond in huis (gisteren zelfs een kwartiertje buiten in de zon)
dus het gaat stilaan beteren… eerst nog een weekje tijd nemen
om terug op krachten te komen.

Met een zieke zus en drukke moeder, heeft Dorine er natuurlijk ook van geprofiteerd om vooral veel in de zetel te hangen tv-kijken of lezen… maar vanaf vandaag is ze onder ‘lichte dwang’ toch terug tussen de boeken en schoolboeken aan het duiken…

Vorige week vonden we deze mail in onze to-mailbox:

Hoi allemaal,
Op de Nederlandse lijst loopt een initiatief waarin gevraagd wordt of de kinderen elkaar misschien een kaartje willen sturen ter gelegenheid van Valentijn.
Enkele mensen van het Themaschriftenproject dachten dat onze kids dit ook
wel leuk zouden vinden om te doen.
Vandaar deze oproep om naar iedereen op je traject een leuke Valentijnskaart
of tekening te sturen. Je krijgt er vast ook terug !! De adressen vind je op de lijst van je traject.

In het algemeen ben ik niet zo’n fan van al het commerciële en ‘geforceerde’ gedoe rond dingen als valentijn, halloween, sinterklaas enz… en doe daar dan ook meestal niet veel aan mee… dus dacht ik eerst van mmm, wat doe ik hier nu mee… meedoen
of niet… wat als iedereen wel meedoet, moeten wij dan ook maar meedoen… enz.

Maar het idee van zelf kaartjes te ontwerpen en knutselen en zo een lieve boodschap te sturen naar hun ‘mede-to-themaschrift-maatjes’ zien we wel helemaal zitten   (ook al is het dan in het kader van valentijn).

Toen de kinderen nog op school zaten, werd er ook meestal net voor de kerstvakantie, met verjaardagen of ook op valentijn bijvoorbeeld, wat tijd genomen om te tekenen, knutselen en kaartjes maken rond dat thema… en meestal werden er dan ook onderling wat kaartjes uitgewisseld. En als er aan de jongste gevraagd wordt of ze ook iets mist van school, welke dingen ze leuk vond op school, die er nu niet meer zijn… dan is dit gewoonlijk één van de dingen die ze soms aanhaalt.

Dus hebben we besloten om mee te doen en wordt er hier al volop naar ideeën gezocht en ligt de halve tafel al vol met papier, stiften en knutselgerief … en voorbeeldjes en klad-probeerseltjes… best leuk!

En dit is dan het resultaat… bijna klaar voor verzending:

We zijn hier alledrie nogal ‘talen-fans’… en zouden liefst zoveel mogelijk talen verstaan en vlot spreken. Zelf spreek ik vrij vlot Engels, Frans en Duits en versta ik ook heel wat Italiaans en een beetje Spaans; Dorine heeft al wat Franse les gehad toen ze nog op school zat; Sofie zat vorig schooljaar op een Franstalige school; en door radio en tv hebben ze ook al wat Engels en Duits leren verstaan.

We hebben ondertussen ook al schoolboeken van niveau secundair aangeschaft voor Engels en Frans en daar wordt (in een rustig tempo) wat in gewerkt, maar om echt
een taal te leren, is die manier van werken toch niet ideaal. Dus zoeken we nog andere manieren om ons ‘talen leren’ aan te pakken…

Films kijken zonder ondertiteling gebeurt soms… maar vinden de kinderen niet altijd
zo fijn, omdat de echte kleuterfilms wel wat te volgen zijn maar ‘te kinderachtig’ gevonden worden… en andere vinden ze dan weer niet zo leuk omdat ze er niet veel van verstaan.

Op vakantie gaan naar Frankrijk, shoppen gaan in Wallonië… dat doen we ook wel eens, maar niet zo vaak uiteraard.

Dus om onze talenkennis weer wat uit te breiden, zijn we sinds vorige week begonnen met het talen-programma van Rosetta Stone. Met Engels hebben de kinderen al elke dag een half uurtje geoefend en ze vinden het heel tof om te doen. Daarom gaan ze eind volgende week ook met Frans beginnen

Rosetta Stone is een computerprogramma dat werkt volgens de immersie-methode
en zo de studenten aanmoedigt om op een natuurlijke manier een taal aan te leren, zonder te vertalen of woordenschat of grammatica te leren, net zoals iedereen ook ooit zijn moedertaal heeft opgepikt. Er wordt gewerkt met foto’s, gesproken (door native-speakers) en geschreven taal en er zijn ook uitspraakoefeningen, die dan door de het programma beoordeeld worden.

Voor de homeschoolers is er ook een overzichtsscherm, waar je de vorderingen van de verschillende deelnemers kan bekijken.

–>  Rosetta Stone / homeschool  <–